تولد چهل روزگی آوا

آوای عزیزم بالاخره امروز چهل روز از تولدت گذشت و ما باید سنت دیرینه حمام چهل رفتن رو اجرا میکردیم.خودمون هم دقیقا نمیدونستیم ریشه این چله که میگن چیه ولی تصمیم گرفتیم به توصیه بقیه که میگفتند بچه بعد از چهل روز خوابش بهتر میشه و در روز چهلم باید به حمام بره و آب چله روی سرش بریزه این سنت رو اجرا کنیمنکته جالبش این بود که من وبابایی کنجکاو بودیم که شب بشه ببینیم چه اتفاقی میفتهشب شد ولی اون شب هم فرقی با شبهای قبل نداشت.ما کلی نا امید شدیم و فکر کردیم که به گفته دکتر تا چهار ماه اون دل دردای آزار دهنده نمیذاره که آوا کوچولوی ما بخوابه.خلاصه اینکه عزیز دلم تو اون مدت مامان همش با دیدن اون شکم ورم کرده ای که مثل سنگ بود کلی غصه میخورد تنها کاری هم که از دستم بر میومد این بود که از خوردن چیزهایی که باعث میشد دل دردت بیشتر بشه پرهیز کنم.که البته منم انقدر تو پرهیز افراط میکردم که صدای همه در اومده بود.اما به لطف خدا چند روز بعدش کم کم خوابت بهتر شد و دل دردات هم یه کوچولو کمتر شده بود.بازم دختر گلم کمک کرد که مامانش زیاد غصه نخوره.تو که شبها میخوابیدی خیلی اوضاع بهتر شده بود یه جورایی آرامش به زندگیمون برگشته بود.مرسی عزیییییییییییزم